¡Y que!¡ Aaah!

Nos anos sesenta mercábase en ultramarinos e tabernas, donde había case que de todo. E ademais había trato personal. Preocupábanse de ti, da tua familia...Coñeciante, coñecíalos...E verdade que tiñas que petar no mostrador e berrar :"A despachaaar". pero había humanidade.

Moito mais tarde escomenzaron a abrirse grandes centros comerciais Docampo, Contenido (agora chamánlle Carrecatro) Fenda Inglesa, Compramuller...pero non é o mesmo, ninguén te coñece e ti non coñeces a ninguén. Non hai humanidade.

Agora abríu un centro comercial preto da Coruña, que se os seus corredores (pasillos) estivesen en liña recta chegarían a Arteixo. Entras. Sigues a frecha. Y que cantidade de xente, parecemos ovellas detrás das frechas. Y que cantidade de cousas, que moitas delas teslle que escribir a referencia para despois collelas no gran almacén final. Y que cantidade de carteis, anunciando a tan ansiada saída... Y que,de que,para que ¿Por que? ¿Por que lle chaman IKEA? ¿Por que non lle chaman LABIRINTO? despois de hora e media buscando a saída chego a un almacén, que parece unha catedral e ten unha altura de millenta metros e digome:" Se teño que coller eu as cousas referenciadas naqueles andeis, case que non . Eu non vallo para alpinista" Sigo andando e vexo a SAIDA cando ía dicindo :"Y que, y que, y que... ¡Ah!.¡Aleluia! Nise instante comprendín o por que do nome deste ultramarinos.

Quero mais comodidades cómodas e sobre todo quero mais humanidades humanas.

O Deus Hawkins

Teño un coñecido, que tiña un bulto no pulso. Un día díxenlle" Por que non te ofreces a Santa de Vilamaior" el respondiume " Eu son ateo confeso, non creo nesas cousas" e eu rebatínlle "¿Que perdes? ¿Prefires operarte?" e el "Pois si opéranme dentro de un mes" e eu "pois eu voute a ofrecer a Santa de Vilamaior".

Pasou un tempo.Volvín a velo e xa non tiñao bulto no pulso. Pregunteille "¿Operácheste?" " Non, cando cheguei a cita co ciruxán, xa non tiña o bulto e díxome, que o 90% dos bultos e verrugas desaparecen sos". Quedeime pensando e cheguei a conclusión, que os científicos teñen resposta para todo.

Pero eu penso, que practicamente todos temos usado aos Santos e a Deus, cando nos sentimos apretados. E mais, nós, os católicos, que temos unha relixión moi cómoda, na que premian aos arrepentidos, aos fillos pródigos...

Eu falo con Deus de cando en vez. Cando Juan Pablo II estaba moribundo, díxenlle " Home de Deus, quero dicir Deus de homes, por que non sandas ao Papa e lle quitas 20 ou 30 anos de encima, e verás como todo mundo creerá en ti, e só en ti". Díxome enfadado "Eu non teño nada que demostrar. A min bástame que moitos millóns de persoas crean en min sen verme, só cóa sua fe. E que de cando en vez, alguén coma ti me fale. Xa só por iso, compénsame o traballo de aqueles seis días".

A semana pasada díxenlle "¿Sabes que Stephen Hawkins di que o mundo puídose facer da nada?" e nada sorprendido díxome "Non subestimes a Hawkins. É un dos homes mais influintes do mundo e incluso, diría mais, é o home mais intelixente do mundo. E dentro das súas incapacidades ten un defeto, creese un Deus. E non o é. Non pode selo, por que existe".

Deixoume medio liado ¿Que me quixo dicir? ¿Que Deus non existe? ¡E chi lo sá!

Radio Galega

Fai moitos anos que escomecei a escoitar a Radio Galega, dende as 7 da mañán ata as 8 da tarde. Coa Galega aprendín a terlle medo aos temporais, as crisis, as catástrofes. E todo iso grazas a Xusto López Carril. Ese gran vendedor de medos, de inquedenzas, angustias, estrés...Tiven que cambiar de dial, pois tiña a tensión moi alta, e funme para a Cadena Dial a escoitar música, para relaxarme. E se quería información do tempo vía a Santiago Pemán, que me convencía que os ciclóns eran simples borrascas. E se quería información nacional e internacional, escoitaba a Radio Nacional.

Pero un día dixéronme, que xa non estaba Xusto López Carril. Volvín a Galega. E así durante moitos anos. Pero un día ,despois das eleccións que gañou Nuñez Feijoo, escoitando Aberto por reformas, en vez de escoitar a Xurxo Souto, sinto a Xusto López Carril, presentando ese programa con cacións en Inglés. Ahí empezou o trilingüismo de Nuñez Feijoo. Decidín apagar a radio as sete da tarde, xusto cando viña Xusto. E agora, que ten o programa as doce, apagoa e que cousa mais doce non escoitalo. E así ata as duas da tarde.

Outra cousa que non me gusta da Galega é o modo de elexir a canción do verán en galego. É no programa Vas a sacar nota. Penso que unha canción do verán tenche que saltar o corpo ó escoitala. E se ademais, os votos en directo por teléfono, unha porcentaxe moi alta son para isa canción, isa debe ser a canción do verán. Non digo que un xurado especializado elixa outra, pero o que non se debe ter en conta é a votación por Internet, que é parcial. Movilízanse nas redes sociais e nin siquera escoitan a canción e moito menos as outras que compiten.

Para votar hai que escoitar o programa, escoitar as cancións e despois elexir. Para min o gañador é Joselito co seu Pulpo en salsa e para a gran maioría , que escoitamos todalas cancións, tamén. Gustaríame dicirlle a Joselito que a sua canción O reageton da Maruxa é a sintonía do meu móvil. ¡Ah! Non son do Grove , son de Carballo.